شبه وبلاگ - عکسی جاودانه

شاهرخ رئیسی


	عکسی جاودانه امروز در رستوران دانشگاه گوته نمایشگاه بسیار جالبی از نقاشیها و عکسهای گوناگون برگزار بود.در میان آنها عکس سیاه و سفیدی توجهم را به خود جلب کرد. کلاس کینسکی سر بر شکم زنی نهاده است.گویا هر دو برهنه در بستر خوابیده اند.گویا با هم عشقبازی کرده اند یا می خواهند بکنند.کلاس کینسکی در کشمکس حرکات عشق ورزانه با زن درحالیکه سرش بر شکم زیبا و ظریف زن قرار گرفته، نگاهش به نوک پستان زن خیره شده است.انگار از چیزی، خاطره ای یا موضوعی در هراس است. یا سعی در بیاد آوردن یا فراموشی خاطره ای دارد. در همان حال انگشت سبابه دست راستش را همچون کودکی به دهان گرفته و می مکد. کلاس کینسکی در این عکس، در آغوش محبوبش، تنها ترین انسانهاست. نمیدانم چرا این اثر اینقدر بر من تاثیر گذاشت و فکر مرا به خود مشغول داشت.شاید تنهایی زندگی ام را نشانم می دهد!شاید که قسمتی از شخصیت کودک و رشد نیافته خودم را در آن می بینم شاید هم تجلی «عقده ادیپِ» من باشد. مادر، پستان، شیر، سکس ... انگیزه و احساس من هر چه باشد یا نباشد این عکس به گمانم ارزشش هیچ کمتر از شاهکارهای آنسل آدامز یا هانری کارتیه برسون نیست. کلاس کینسکی بازیگر توانا و بنام آلمانی بود و این عکس می باید لحظه ای باشد از یکی از فیلمهایش. دوست دارم بدانم که آیا نمای دوربین عکاس با نمای دوربین فیلم بردار یکی بوده است یا نه؟ این عکس بهر حال شاهکاری است مستقل. در گذشته که عکاسی فیلم می کردم، آرزویم رسیدن به اینچنین بیانی بود. کلاس کینسکی در ۲۳ نوابر ۱۹۹۱ در کالیفرنیا درگذشت۰ پیش از مرگ به چه می اندیشید! \|+\| نوشته شده توسط شاهرخ رییسی در \|